DEĞERSİZLİĞİN EN ZARİF HALİ

İlginiz beni çok memnun etti. Teşekkür ederim.
Ama… her ilgiye karşılık vermem.

Çünkü herkesin sunduğu ilgi, gerçekten “ilgi” değildir.

Bazı insanlar ilgi vermez…
İlgi talep eder.
Ve bunu çoğu zaman fark ettirmeden, ince ince yapar.

Bir bakarsın konuşmanın içinde kendini anlatmaya başlamıştır.
Bir bakarsın seni dinliyormuş gibi yaparken, aslında kendi boşluğunu doldurmaya çalışıyordur.

Ben o oyuna girmem.
İlgi çekmek için çırpınanların manipülatif kancalarına takılıp, onların ilgi bataklığının içine çekilmem.

Çünkü şunu biliyorum:İnsan, kendine göstermediği ilgiyi başkalarında aramaya başlar.Kendine dönüp bakamayan biri, başkalarının gözünde var olmaya çalışır.
Görülmek ister, onaylanmak ister, değerli hissetmek ister.

Ama burada küçük bir gerçek var:
Ne kadar ilgi görürse görsün, içi dolmaz.

Çünkü mesele ilginin miktarı değildir.
Mesele, insanın kendisiyle kurduğu bağdır.

Kendini değerli hissetmeyen biri,en küçük ilgisizlikte kırılır.
Ve o kırılmayı anlamak yerine suçlu aramaya başlar.

“Beni neden aramadın?”
“Bana neden böyle davrandın?”
“Ben sana bu kadar ilgi gösterdim…”

Aslında söylediği şudur:
“Ben kendimi yeterince değerli hissedemiyorum.”

Ama bunu kabul etmek zordur.
Çünkü o noktada insanın kendine dönmesi gerekir.

Ve çoğu insan bunu yapmak yerine daha kolay olanı seçer:
Suçlamak. En yakınındakini,en ulaşılabilir olanı,en sessiz kalanı…

Çünkü bir suçlu varsa, sorumluluk almaya gerek kalmaz.

Oysa gerçek şu:

İlgi aramak, insanı beslemez.
Değersizlik duygusunu kapatmaz.
Sadece erteler.

Ve ertelenen her şey, bir gün daha güçlü geri döner.

İnsan kendine dönmediği sürece,ne kadar sevilirse sevilsin,ne kadar ilgi görürse görsün
içindeki boşluk kapanmaz.

Gerçek değer, başkalarının sana verdiği ilgiyle değil;senin kendine gösterdiğin ilgiyle başlar.

Hal böyleyken duygusal farkındalık kazanmak ve ileriye doğru hareket etmek dışarıda aranılanın içeride olduğunu gerçeğine bizi bir adım daha yaklaştırır. Doğru farkındalık, her zaman her yerde herkes için Doğru Yaşam ve Doğru Düşüncenin vazgeçilmez temelidir.

Neslihan